دنیای متفاوت با نگاه متفاوت

مقدمه سرآغاز هر مطلب یا مبحث است

و با اشاره به مسائل و مشکلات موجود در آن زمینه، یافته های قبلی درباره موضوع مورد بحث را به اختصار شرح می دهد و در پایان به ارائه راه حل می پردازد. در واقع پیوند میان نویسنده و خواننده از طریق مقدمه صورت می گیرد و ضروری است که روان و جذاب باشد (ابوالحسنی، ۱۳۸۱).

همواره سیر ارائه مطلب در مقدمه از عام به خاص است؛ به عبارت دیگر نویسنده، مطلب را از جنبه های کلی شروع می کند و رفته رفته به قسمت های اختصاصی تر می پردازد تا در نهایت لزوم انجام مطالعه را برای تکمیل آنچه تاکنون انجام شده روشن نماید.

چند نکته اساسی که در نوشتن مقدمه رعایت آنها الزامی است:

مقدمه نباید طولانی باشد، بهتر است حجم مقدمه حداکثر دو صفحه یا ۶/1 کل مقاله باشد (هر کدام که کمتر است).

عدم اشاره به مراجع مرتبط، از اعتبار مطالعه می کاهد، هر چند باید توجه داشت که نباید یک تاریخ کامل و طولانی از مطالعات انجام شده در زمینه مورد نظر را ارائه دهد (فرض بر این است که خواننده اطلاعاتی در این زمینه دارد).

باید اهداف مورد نظر شما از مطالعه حاضر را به شکلی تیتروار و برجسته جهت جذب خواننده دارا باشد.

جملاتی که به کار خود نویسنده اشاره می کنند باید در وجه گذشته باشند.

هرگز در مقدمه به نتایج حاصل از مطالعه اشاره نشود. تا حد امکان از افعال معلوم استفاده شود. البته « من » کلمه ای است که اکثر داوران از آن دل خوشی ندارند، لذا در استفاده از ضمیر اول شخص پرهیز شود.